Oğluşum ağlayışın bebeklik döneminde kalır inş.İki cihanda da hep gülesin...
Her cepheden resimlerini çekiyodu baban...
En sevdiğim resimlerinden biri.Çerçeveletip odamda.Saçlar kömür gibi baya uzun ancak kaşlar yok.Gerçi sonrasında saçlarımız döküldü sçlarımızın rengi açıldı:)
Yine yüzünde açlığın izleri...
Biraz da aç.Doğumdan 2 gün sonrası sütüm gelince açlıktan gözlerini açamayıp bütün gün uyurdun.Eve geldiğimizde bile seni uyandıramıyoduk.Hafif sarılık olmuştun...
27 Eylül 2008 de Ramazan ayının 27.günü Kadir gecesinin yağmurlu sabahında 10:32 de açtım dünyaya gözlerimi.Annem çok istemiş ramazan ayının mübarek günlerinde doğmamı.Annem de ramazan ayında doğmuş çünki.O da benim gibi ayın 27 sinde doğmuş.Ten rengimi,kan gurubumu da annemden almışım.İlk göze çarpan benzerliklerimiz bunlar ancak gelin görün ki sima olarak anneme hiç benzemiyorum.Bakalım büyüyim göriyim zamanla neler değişicek?Değişmeyen tek şey var ki annem için ben benim için annem çok özel...Birbirimizi çok seviyoruz...